ADN-380 เกษียณแล้ว ฉันถูกนิสัยเสียอยู่ในห้องเล็กๆ ขนาดสี่เสื่อครึ่งกับนักศึกษาหญิงคนหนึ่งของโรงเรียนแพทย์ที่มีสติ มาโกะ อิกะ

“ฉันอยากเข้าคลินิกที่บ้านพ่อแม่” โอดะ นักเรียนที่ทำงานหนักมักจะพูดอย่างมีความสุขเสมอเมื่อเล่าความฝันให้เพื่อนฟัง ฉันเริ่มสนใจเขาทีละน้อย อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะเป็นโรงเรียนแพทย์เดียวกัน แต่ฉันก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้อย่างเหมาะสม ฉันต้องการโอกาส ฉันจึงกล้าให้เขายืมสมุดบันทึกเพราะเขานอนเลยเวลาและไปเรียนสาย เมื่อใช้โอกาสนี้ ระยะห่างกับเขาก็สั้นลง ด้วยความเร็วที่เร็วกว่าที่คาดไว้ …