GANA-3315 “บรรเทาความเครียดกับนักเรียนหางานในการแข่งขันมวยปล้ำที่เต็มไปด้วยผ้าอนามัย! หญิงสาวไร้ค่าที่ไม่มีข้อเสนองานจะได้รับรางวัลด้วยเซ็กส์ที่น่าพึงพอใจ! สาวสวยร่างเล็กทำให้หัวนมเล็ก ๆ ของเธอตั้งตรงและถึงจุดสุดยอดด้วยความยินดี! O

เย็นวันหนึ่งในฤดูร้อน พลบค่ำของฤดูร้อน และเสียงครวญครางของจั๊กจั่นที่ไร้สาระก้องดังก้อง บนถนนเลียบแม่น้ำในโอชิอาเกะ ฉันตะโกนเรียกผู้หญิงในชุดสูทที่ทรุดโทรมและกระสับกระส่าย ปรากฎว่าเธอเป็นสาวหางานและไม่มีงานทำ เธอตัวเล็กและเรียว ดวงตากลมโต แต่วันนี้พวกเขาไม่ได้สัญญาอะไรไว้ แม้จะมีการสัมภาษณ์หลายครั้ง แต่เธอก็ถูกปฏิเสธทั้งในขั้นตอนการสมัครและการสัมภาษณ์ ทิ้งให้เธอก้มหัวต่ำ เมื่อรู้สึกว่าใบหน้าที่สวยงามของเธอถูกทำลาย ฉันจึงตัดสินใจ การทำให้เธอหัวเราะง่ายกว่าการปลอบเธอ… เราไปโรงแรมใกล้ ๆ และเสนอ… ผ้าอนามัยแบบสอดและชักเย่อ นี่คือกฎ: – การชักเย่อหีและกระเจี๊ยวระหว่างขาหนีบ – ใส่ผ้าอนามัยแบบสอดเข้าไปในหี ติดกระสอบลูกบอลไว้ที่ดิ๊ก แล้วมัดสิ่งของของกันและกันด้วยเชือก – ใครดึงเชือกกลับแล้วดึงเชือกออกจะเป็นผู้ชนะ จากนั้น มันเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดและนอง���ลือด ลูกบอลดึงของเขาแน่น บวมและเป็นสีแดง ใกล้จะระเบิดแล้ว ในขณะเดียวกัน จิ๋มของเขาลื่นและพร้อมที่จะระเบิด ต้องขอบคุณน้ำแห่งความรักลึกลับที่เกิดที่ไหนสักแห่งระหว่างกามและเสียงหัวเราะ การต่อสู้ที่ขัดแย้งและขัดแย้งกันระหว่างลูกบอลระเบิดและช่องคลอดสุดฮาเริ่มต้นขึ้นแล้ว ________ “แพ้แล้ว…! นี่มันแย่มาก…!” ไม่มีผู้ชายคนใดจะพ่ายแพ้ให้กับนักเรียนที่กำลังหางานที่น่าเบื่อได้ เขาขยับร่างกายที่เพรียวบางในท่าทางที่เร้าอารมณ์เหมือนพัดเพื่อชนะการแข่งขันชักเย่อ แต่ไก่ที่ร้อนแรงและแข��งตัวของชายคนนั้นไม่เหมาะกับเขา และหีของเขาก็รู้ว่าเขาแพ้แล้ว… “…ฉันรู้สึกโล่งใจ ตอนนี้ฉันไม่สนใจเรื่องการหางานอีกต่อไปแล้ว” เขาพูดอย่างเขินอายหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง “ถ้าฉันรู้สึกแย่อีกครั้ง ฉันจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้” เมื่อจบการต่อสู้ เธอก็ยิ้มสดใสออกมา ซึ่งตรงกันข้ามกับสีหน้าเศร้าหมองก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง ขณะที่เธอจากไป เธอก็หันกลับมาแล้วพูดว่า “คราวหน้า… ฉันจะกลับมาแก้แค้นหลังจากที่ฉันได้รับข้อเสนองาน!” อะไร ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณหนีไป โอเค? จะไม่มีการบรรเทาโทษสำหรับผู้แพ้ และแน่นอนว่าคุณจะต้องชดใช้ราคาสำหรับความพ่ายแพ้ของคุณ จั๊กจั่นยังดังเช่นเคย แต่ยิ่งกว่านั้น เสียงครวญครางของพวกมันยังดังก้องอยู่ในหูของฉัน…