LUXU-1844 “ทีวีสุดหรู 1830 ยูเมะ วัย 25 ปี หญิงสาว F-cup แสนสวยที่ทำงานในร้านขายเครื่องประดับในกินซ่า เธอมักจะดูสง่างามและสงบ แต่เธอเผยหน้าอกของเธอต่อหน้ากล้อง กดริมฝีปากของเธอเข้าด้วยกัน และเริ่มชักว่าวอย่างอ่อนโยน … “

ยูเมะอายุ 25 ปีและทำงานที่ร้านเครื่องประดับในกินซ่า คำพูดและท่าทางของเธอสุภาพ และเธอดูเป็นคนสุขุม อย่างไรก็ตาม มีหลายครั้งที่จู่ๆ เธอก็แสดงปฏิกิริยาเขินอายระหว่างการสนทนา ซึ่งเป็นเรื่องเซ็กซี่อย่างน่าประหลาด เธอไม่มีคู่ครองมากนัก แต่เธอมีแรงผลักดันทางเพศที่แข็งแกร่ง และเป็นประเภทที่พูดตามความเป็นจริงโดยพูดว่า “ฉันทำเองสัปดาห์ละสองสามครั้ง” ความแตกต่างนั้นเล็กน้อย ไม่เลย ค่อนข้างน่าขบขัน เธอทำท่าด้วยความอยากรู้อยากเห็น และสงสัยว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรถ้าเธอเปลี่ยนจากการเป็นคนที่ดูวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่มาเป็นเป็นคนที่ถูกดู ฉันจูบเธอเมื่อเราเข้าไปในห้องและประตูปิดลง เธอดูประหลาดใจ แต่เธอก็หลับตาและยอมรับมันอย่างเงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไร ฉันให้เธอนั่งบนเตียงแล้วถอดเสื้อผ้าของเธอออก เมื่อฉันถอดชุดชั้นในของเธอ หน้าอก F-cup ของเธอแกว่งไปมาเบา ๆ ผิวของเธอขาวและดูนุ่มนวลและสวยงามมาก ดวงตาของเธอตกต่ำ และมีความรู้สึกเขินอายบนใบหน้าของเธอ แต่เธอไม่พยายามวิ่งหนี มันเป็นวิธีที่เธอยอมรับทันทีที่ทำให้มันดูสมจริงและเร้าใจมาก ขณะที่นิ้วของฉันวิ่งผ่านกางเกงขาสั้นของเธอ พวกมันก็เปียกอยู่แล้ว และต้นขาของเธอก็กระตุกเพื่อตอบสนองต่อจังหวะเบา ๆ ขณะที่เรานอนด้วยกันฉันก็สอดเข้าไปช้า ๆ ตัวเองอยู่ในท่ามิชชันนารี มีเสียงครวญครางดังออกมาจากลำคอของยูเมะ ตรงกันข้ามกับความสงบของเธอ ครางของเธอดัง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเสียงของเธอดัง แต่ยิ่งกว่านั้น ชัดเจนว่าเธอรู้สึกและควบคุมตัวเองไม่ได้ คอของเธอสั่นทุกการเคลื่อนไหว และพร้อมกับเสียงเอี๊ยดของเตียง ก็ดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ไหล่ของเธอเกร็ง ขาของเธอพันกับฉัน และเธอก็ตอบสนองด้วยการยกสะโพกขึ้น หลังจากพูดซ้ำหลายครั้ง เสียงของเธอก็ค่อยๆ ดังขึ้น และในที่สุดเธอก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรงและผ่อนคลายในคราวเดียว หน้าของเธอแดง หน้าอกของเธอสั่นขึ้นลง เธอยังคงอยู่เช่นนี้บนเตียง หายใจอย่างเงียบๆ สักพัก หลังจากที่ฉันผละตัวออกไป เธอไม่ได้พูดอะไรสักสองสามนาที แค่นอนอยู่ข้าง ๆ ฉัน ในที่สุด ยูเมะก็ลืมตาขึ้นเบา ๆ และมองมาที่ฉันอย่างเงียบ ๆ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใด ๆ ในการจ้องมองนั้น ฉันแน่ใจว่าเธอต้องประหลาดใจเล็กน้อยแม้แต่ตัวฉันเอง ฉันเป็นคนประเภทที่รู้ทีหลังว่าฉันได้ทำเสียงแบบนั้น แต่ฉันยินดีถ้าจู่ๆ เธอก็จำได้และคิดว่า “ก็ไม่แย่เลยที่ฉันตกเป็นฝ่ายถูกมอง” จะดีกว่านี้ถ้าเธอกลับมาเล่นอีกครั้ง